در وصف اسب و مدح شهریار

توضیحات

دسته: مطالب

آخرین به روز رسانی جمعه, 21 بهمن 1390 06:14

منتشر شده در جمعه, 21 بهمن 1390 05:48

نوشته شده توسط مجید صالح پور

بازدید: 173

آفرین زان مرکب شیدیز فعل رخش خوی                                 اعوجی مادرش و آن مادرش را یحموم شوی

گاه بر رفتن چو مرغ و گاه پیچیدن چو مار                                 گاه رهواری چو کبک و گاه برجستن چو گوی

چون نهنگان اندر آب و چون پلنگان بر جبال                             چون کلنگان در هوا و همچو طاووسان به کوی

در شود بی زخم و زجر و در شود بی ترس و بیم                        همچو آذرشست، بتش همچو مرغابی، به جوی

پی ز قوس و فش زدرع و رگ ز موی و تن زکوه                            سر ز نخل و دم ز حبل و برزسنگ و سم ز روی

دیرخواب و زود خیز و تیز سیر و دوربین                               خوش عنان و کش خرام و پاکزاد و نیک خوی

سخت پای و ضخم ران و راست دست و گرد سم                          یزگوش و پهن پشت و نرم چرم و خرد موی

ابر سیر و بادگرد و رعد بانگ و برق جه                                      کوه کوب و سهل بر و شخ نورد و راهجوی

گور ساق و شیر زهره، پوزتاز و غرم تک                                    پیل گام و گرگ سینه، رنگ تاز و گرگ پوی

تیزچشم، آهن جگر، فولاددل، کیمخت لب                                     سیم دندان، چاه بینی، ناوه کام و لوح روی

نیزه و تیغ و کمند و ناچخ و تیر و کمان                                   گردن و گوش و دم و سم و زهار و ساق اوی

اینچنین اسبی و مرا داده ست بی زین شهریار                            اسب بی زین همچنان باشد که بی دسته سبو

• < قبلی
• بعدی >